Grenzen stellen is geen luxe, het is overleven

We worden groot met het idee dat grenzen egoïstisch zijn. "Doe niet zo moeilijk." Zeker als vrouw. Zeker als je geconditioneerd bent om te pleasen, te zorgen en je aan te passen.

Zonder grenzen verlies je jezelf. En dat is geen luxeprobleem. Dat is een overlevingskwestie.

Schaduwwerk laat zien waarom je geen grenzen stelt

Grenzen stellen klinkt simpel. Gewoon 'nee' zeggen, toch? Maar de realiteit is vaak een innerlijk conflict:

• Angst voor afwijzing
• Schuldgevoel omdat je iemand 'teleurstelt'
• De overtuiging dat je geen ruimte verdient

Pleasen is een overlevingsstrategie

Misschien ben je niet geboren zonder grenzen, maar heb je geleerd dat 'lief zijn' veiliger was.

• Omdat je ouders je grenzen overschreden
• Omdat je leerde dat boosheid gevaarlijk was
• Omdat je werd afgewezen als je voor jezelf opkwam

Wat je ooit beschermde, vernietigt je nu. Je hebt het recht om dat patroon te doorbreken.

Grenzen zijn een vorm van rouw

Grenzen stellen brengt niet alleen opluchting — het brengt ook verlies.

• Verlies van goedkeuring
• Verlies van harmonie
• Verlies van een rol waarin je 'gewild' was

Grenzen stellen betekent afscheid nemen van de versie van jezelf die altijd beschikbaar was. Dat doet pijn. Maar het is noodzakelijk.

Jouw ruimte is geen onderhandeling

Als je grenzen stelt, zullen mensen weerstand bieden. Vooral degenen die profiteerden van jouw gebrek aan grenzen. Laat dat geen reden zijn om terug te krabbelen.

Schaduwwerk leert je dit: jouw 'nee' is een vorm van zelfliefde.