De prijs van zelfontwikkeling: verlies van identiteit

Zelfontwikkeling klinkt als een opwaartse spiraal. Meer bewustzijn, meer liefde, meer vrijheid. En dat is het ook. Maar wat niemand je vertelt: elk laagje dat je afpelt, doet ook iets verdwijnen. Niet alleen trauma's en patronen, maar ook wie je dacht dat je was, de rollen die je speelde, het verhaal waarin je jezelf herkende.

Zelfontwikkeling is rouw.

Je verliest je oude zelf en dat voelt als sterven

Schaduwwerk dwingt je om los te laten:

• Het brave meisje dat nooit tot last wilde zijn
• De helper die zich waardevol voelde door anderen te redden
• De sterke vrouw die geen zwakte toeliet

En in dat loslaten ontstaat leegte. Want als je niet meer bent wie je altijd was, wie ben je dan nog? Dat is de prijs van echt ontwaken: je verliest jezelf voordat je jezelf echt vindt.

Niemand vertelt je over de leegte na het loslaten

Er komt een punt waarop de tools niet meer werken. De boeken niet meer troosten. De inzichten niet meer genoeg zijn. Je zit midden in de tussenruimte: niet meer wie je was, nog niet wie je wordt.

Schaduwwerk is ook: durven zijn in het niemandsland van identiteit.

Groei = afscheid nemen

Afscheid van je oude verhaal. Van relaties die gebaseerd waren op je oude jij. Van het comfort van controle.

• Vriendschappen vallen weg
• Je werk voelt leeg
• Je familie 'herkent' je niet meer

Niet omdat je faalt, maar omdat je eindelijk leeft vanuit je ware zelf.

Wie je wordt, is nog onbekend

De grootste moed zit niet in het streven naar een betere versie van jezelf. De grootste moed zit in het toelaten van het niet weten.

• Niet weten wie je bent zonder die rol
• Niet weten wat je waard bent zonder die prestatie
• Niet weten waar het naartoe gaat — en toch doorgaan

Dat is schaduwwerk. Niet alleen helen... maar ook sterven. Niet alleen transformeren... maar ook verdwijnen.