Als je altijd de helper bent, wie helpt dan jou?

Je bent de schouder waar anderen op huilen. De stabiele factor. De rots. Iedereen weet: "Bij haar kun je altijd terecht." Maar jij? Jij zit stil op de badkamervloer, op momenten dat niemand het ziet. Jij bent leeg, maar blijft geven.

De helper-rol als overlevingsmechanisme

De rol van helper is vaak geen bewuste keuze. Het is een overlevingsstrategie.

• Misschien leerde je al jong dat je waarde lag in wat je voor anderen deed
• Misschien voelde je je veilig als jij de controle had
• Misschien was helpen de enige manier waarop je liefde kreeg

En dus werd het je identiteit: "Ik ben sterk. Ik red anderen. Ik heb niks nodig." Maar achter die kracht zit vaak uitputting.

Schaduwwerk onthult de pijn achter je kracht

Schaduwwerk helpt je kijken naar wat je niet durft toe te geven:

• Dat je je eenzaam voelt
• Dat je jezelf voortdurend op de laatste plek zet
• Dat je diep vanbinnen boos bent dat niemand het ziet

Maar zolang je die boosheid inslikt, dat verdriet maskeert, die behoefte onderdrukt... blijf je jezelf verliezen in het helpen van anderen.

Je bent geen bron zonder einde

Er komt een moment dat je niet meer kunt. Niet omdat je zwak bent. Maar omdat je mens bent. Jij verdient dezelfde zachtheid, zorg en aanwezigheid als je aan anderen geeft.

Je hoeft niet onuitputtelijk te zijn om liefde waard te zijn.

Van helper naar heel mens

Jij bent meer dan wat je voor anderen doet. Je mag breekbaar zijn. Moe zijn. Boos zijn. Verdrietig zijn. Je hoeft niemand te redden — ook jezelf niet. Je hoeft alleen terug te komen bij wie jij was voor je deze rol aannam.